52 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το μήνυμά του παραμένει σταθερά επίκαιρο: Η επιδίωξη μιας κοινωνίας αλληλεγγύης που οι πολίτες έχουν τα θεμελιώδη δικαιώματα για ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Κι αν η κοινοβουλευτική δημοκρατία στερεώθηκε μεταπολιτευτικά, παρά όλες τις κρίσεις της, από τα λαϊκά (απ)αιτούμενα του Νοέμβρη του ’73, σήμερα βρισκόμαστε πάλι σε μεγάλη απόσταση και διακυνδίνευση, τόσο ως χώρα όσο και ως κοινωνία.
Καλούμαστε ξανά, καθεμιά και καθένας να κάνουμε τη διαφορά και να είμαστε εκείνες και εκείνοι που θα δώσουμε τις μάχες για τη δική μας γενιά, για την Ελλάδα της κοινωνικής και πνευματικής ακμής, της συνοχής και της προόδου, αντί της οικονομίστικης ανάπτυξης και της τεχνοκρατικής και τεχνολογικής απολυταρχίας.
Όπως και τότε, έτσι και σήμερα «οι καιροί ου μενετοί».
